(@^-^)°.•°•.☆ Canon ❤ D - Boys ☆ (｡￫‿￩｡) ☆

คำเตือน

วันนี้มาบ่นโดยเฉพาะ

ไม่ได้ออกไปไหนหลายวันเลย ด้วยงานกองท่วมหัว พอวันหยุดก็ไม่อยากจะออกไปไหนแล้ว ผู้ชงผู้ชายก็ไม่ได้ตาม อ๋อ มีตามการ์ตูน 2 เรื่อง คือ Axis Power Hetalia กับ Kuroshisuji อารมณ์ (Ku) อยากได้Sebastian จะเอาผู้ชายแบบนี้ งานบ้านเริ่ด หล่อโด้ยยยยย (เรื่องของเรื่องสกิลงานบ้านต่ำต้อยมาก) วัน ๆ มองหาอยู่ 2 เรื่องนี้หละ มาต่อพลังชีวิต (โหมดบ้าการ์ตูนกลับมาแล้วหลังจากที่ไปหลงผู้ชายเกาหลีอยู่นาน)

มาเข้าเรื่องกันดีกว่ามันเริ่มที่วันเสาร์ตอนเย็นเลิกงานกลับถึงห้อง บอกน้องสาวที่อยู่ด้วยกันว่า จะไปซื้อคอนเทคเลนส์ที่ลาดหญ้ากัน เพราะเลยกำหนดที่ต้องเปลี่ยนมา 3 วันแล้วแต่ไม่มีเวลาไปซื้อ ก่อนกลับกินจิ้มจุ่ม ไปกันอย่างชิว ๆ มาก เอาไปแต่กระเป๋าตังค์ นาฬิกากับโทรศัพท์ไม่เอาไป ไปแบบสบายไม่ต้องมีอะไรไปกังวลกับอะไร ใครจะโทรมาก็ช่างมัน ให้มันร้องอยู่ที่ห้องนั้นหละสบายใจ

ตกลงกันแล้วว่าไปซื้อของก่อนไปกินจิ้มจุ่ม เลยเดินเข้าร้านแว่นตาฝั่งเดียวกันกับ โรบินสัน ลาดหญ้า (ปกติคือถ้าไม่มีเวลาไป เดอะมอลล์ท่าพระ ก็จะเข้าร้านนี้ เพราะพี่ที่ทำงานแนะนำ) เราก็ไปสั่ง เอาคอนแทคเลนส์ ของ Anti Soft เบอร์ 900 ผู้ชายที่เฝ้าร้านมีอายุหน่อย (คิดว่าเป็นเจ้าของร้านนะ) แกก็บอกกลับมาว่า

พี่ผู้ชาย : น้องครับ Anti Soft ไม่มีเบอร์ 900 เขาไม่ผลิต มากสุด 800 น้องเคยใส่เหรอ 900 นะ

นัท : ตอนนี้ก็ใส่ของ Anti Soft ค่ะพี่ มีนะค่ะ

พี่ผู้ชาย : เหรอ ไม่รู้นะเนี้ย ที่ร้านมีแค่ 800 เอาไหม ?

(เอ่อ คือ คุณพี่ค่ะ พี่เปิดร้านขายมากี่ปีแล้วค่ะถึงว่าไม่มีเนี้ย แล้วที่ใส่ ๆ มา จะ 10 ปีนี้มันเป็นของปลอมหรือไง )

นัท : ถ้าไม่มีเอาก็เอาของ Soflens หละกันค่ะ เบอร์ 900 แล้วเอาน้ำยาของ complete ขวดหนึ่งด้วยค่ะ

ช่วงนั้นเห็นแกเดินเข้าไปหยิบของให้ กับแว๊ปหนึ่งน้องสาวเรียกให้ไปดูแว่นตา สักพักแกเอาของมาให้ จ่ายเงิน เราก็เดินออกจากร้าน โดยที่ไม่ได้ดูของ เอาไงดีหละ มันคือความไว้ใจ เพราะมาหลายครั้งก็ได้ของตามต้องการทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ พอกลับถึงบ้านเลยเปิดดูคอนแทคเลนส์ เพราะก่อนใส่เราต้องแช่น้ำยาไว้ก่อน 1 คืน เราดันได้ตัวนี้มา

พอเห็นแค่นั้นหละ เฮ้ยยย มันยี่ห้องอะไรเนี้ย ไม่เคยใช้ หรือ Soflens  เปลี่ยน Packet แต่กล่องก็ไม่มี มองดูเลนส์ข้างใน มีฟองอากาศด้วย ที่สำคัญ มันอยู่ตรงนี้  EXP : 2009 – 11 ขอเถอะ เดือนนี้มันเดือน 10 แต่คอนแทคเลนส์ตัวนี้หมดอายุเดือน 11 โอ้ววววววว แม่เจ้า ไม่ถึงเดือนจะหมดแล้ว น้องสาวบอกใส่ ๆ ไปเถอะ มันพูดไม่คิด  ดวงตาทั้งดวงนะ มันเสี่ยงกับการตาบอดเลยนะ ในตอนนั้นคือ กูเอาไปเปลี่ยนได้เปล่าวะเนี้ย ถ้าเปลี่ยนคือวันอาทิตย์ เขาจะจำหน้ากูได้ไหม ไม่รู้ว่าตอนนั้นเจ้าของร้านคิดยังไง อยากขาย ๆ ของให้หมดเหรอ แล้วถ้าใส่แล้วเราตาบอด จะไปเอาผิดใครได้  อีกเรื่องเราก็ไม่ตรวจดูสินค้าก่อนออกร้านด้วยหละ จะโทษใครได้ หงุดหงิดอีกเรื่องคือ ทำไม่ต้องเอาของที่เราไม่ได้สั่ง แถมใกล้หมดอายุมาให้เราด้วย บอกกับตัวเองว่าจะไม่เข้าร้านนั้นอีกแล้ว เจอกันครั้งสุดท้าย เอาเป็นว่าใส่อันเก่าไปอีก 1 วัน คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

วันอาทิตย์ ตื่นเช้ามา ตั้งใจจะเอาคอนแทคเลนส์ไปเปลี่ยน แต่น้องสาวบอก ไปซื้ออันใหม่เลย คราวหน้าก็ไม่ต้องซื้อร้านนั้นอีก เงินที่เสียไปถือว่าซื้อประสบการณ์ (คิดเหมือนพี่เลยน้อง แต่เหมือนโดนหลอกด่ายังไงไม่รู้) ตัดสินใจไปซื้อแถว ๆ สีลม นั่งรถเมล์ไป พอถึงสีลม ลงรถ เดินเข้า Shop Oriental princess ไปซื้อเจลล้างหน้า พนักงานบอกของหมดสต็อกทั่วประเทศค่ะ แล้วกูจะใช้อะไรล้างหน้าวะเนี้ย พอเดินออกมาได้สักหน่อย สะดุดอะไรสักอย่างเกือบล้ม มองดูรอบ ๆ รองเท้าตรู ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำมายยยยยยยยยยยยยยยเป็นแบบนี้

เอาเข้าไปชีวิต พูดแล้วก็งง มันหลุดออกมาแบบนั้นได้ไงวะ ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องให้ดี เดินเข้า 7-11 ซื้อกาวตราช้างมาติด ประหยัดใส่ได้อีก ค่อยไปหาซื้อใหม่ เดินเข้าร้านแว่นที่ เซ็นทรัล บอกว่าเอา Anti Soft เบอร์ 900 พี่ผู้หญิงที่อยู่ในร้านบอก พี่กินส้มตำแป๊บ เฮ้ยยยยยย อย่าเอาส้มตำมาสินค้านะพี่ เดียวตาหนูบอด มาค้น ๆให้บอกไม่มี เลยบอกงั้นเอา Soflens เบอร์ 900 หละกันค่ะ ดีหน่อย มีแล้ว นี่สิ Soflens ของแท้

ค่อยกล้าใส่หน่อย เดินเข้า TOP ไปซื้อของใช้ กับโดนัทไปฝากคนที่บ้าน (น้องสาวคนเดิมนั้นหละ)  กลับรถเมล์เหมือนเดิม เพราะยังไงรถเมล์กับรถไฟฟ้า มันก็จอดหน้าบ้านเหมือนกัน แถม รถไฟฟ้าแพงกว่าตั้ง เกือบ 10 บาท แต่............ นั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดมาก เพราะตอนขึ้นรถเมล์ อินัทเกือบตกรถเมล์ T_T มันไม่เชิงตกหรอก เราก็เดินขึ้นปกตินี่หละ แต่กำลังจะก้าวขึ้น เหมือนรถมันกระตุกไปข้างหน้า 1 จังหวะทำให้เราก้าวผิด ถลำไปข้างหน้า นั่งแมะตรงเชิงบันไดบนรถเมล์ ได้ยินเสียง กรี๊ด มาจากป้ายรถเมล์ด้วย อายยยวะ  ดีเท้าข้อไม่พลิก แต่เจ็บนิดหน่อย พี่กระเป๋ารถเมล์มองหน้าเรายิ้ม ๆ บอก วันนี้น้องขึ้นรถฟรีนะไม่ต้องเสียเงิน  พิเศษเฉพาะน้อง ฮ่วยยยยยยย กลับมาถึงห้อง ถอดรองเท้า ถึงได้รู้ว่า นิ้วโป้งเราห้อเลือดเลย สงสัยตอนกระแทกนั้นแรงพอสมควร เพราะขนาดใส่รองเท้าผ้าใบยังเป็นขนาดนี้ ไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดู เพราะน่าเกลียดมากกกก  คุ้มไหมกับการได้ขึ้นรถฟรีเนี้ยยยย (12 บาท)

ตอนเย็น ๆ น้องสาวชวนมาเดินเล่น ไปส่องน้อง ๆ หน้าตาละอ่อน ๆ แถว ๆ รถไฟฟ้า มันไม่ดูสังขารพี่มัน และบรรยากาศหลังห้อง นี่ถ่ายก่อนออกจากห้อง

แต่ไปก็ไปวะอยู่ในห้องก็คงมีไม่ไหว (มืดขนาดนั้นมันยังกล้า) เพราะเกิดเรื่องทำให้ตัวเองหงุดหงิดมาตั้ง 2 วันแนะ พอดีหัวหน้าโทรให้ไปส่งงานลูกค้าด้วย วันหยุดยังจะใช้งานตรูอีก แง้ ๆ ไม่น่าอยู่ใกล้ออฟฟิศเลย อันนี้โชคดีหน่อย พอถึงออฟฟิศฝนตกลงมาพอดี ตอนกลับเลยได้เห็นภาพบรรยากาศแบบนี้

อาคารสูง ๆ นั้น ที่ทำงานนัทเอง เวลาไปทำงานเดิน ไม่ถึง 10 นาที ประหยัดค่ารถ กลับถึงห้องน้องสาวทำกับข้าวให้กิน จริง ๆ แล้ววันอาทิตย์เวรเราทำ แต่น้องบอกเจอเรื่องไม่สบายใจมาเยอะแล้ววันนี้ฉันทำเองหละกัน สบายไป แต่ต้องล้างจานให้มันอยู่ดี

กินข้าวเสร็จนั่งดู Kuroshisuji  ต่อให้จบ สรุปแล้วก็ดูไม่จบ ง่วงก่อน สัก 4 ทุ่มก่อนจะนอน มีการจุดพลุด้วย สวยดี ได้เห็นอะไรสวย ๆ งาม ๆ ก่อนหมดอาทิตย์ สรุป 2 วันที่ผ่านมามันคงเป็นเพราะความสัพเพร่าของเรานั้นหละ เฮ้อออออออออ

รูปทั้งหมดถ่ายจาก N73 เจ้าค่ะ DSLR เหมือนเอาไว้ประดับบารมี (บอกให้รู้ว่ามี) เฉย ๆ แหะ

Ps.

1.     XXXHOLIC ออกเล่ม 8 แล้วหลังจากที่รอมาเป็นปี สมหวังหละคราวนี้ เล่มต่อไปหวังว่าคงไม่ต้องรอเป็นปี เหมือน นิยายเรื่อง รักนาย my boyfriend หรือเปล่าหว่า (ไปกัดเขาอีก)

2.     ไม่ได้ดิสเครดิตร้านนะค่ะ มันเป็นอารมณ์ของเราจริง ๆ เป็นพวกที่เจออะไรครั้งเดียวพอ